جهت رفاه حال مراجعین محترم ساعت کار آزمایشگاه رازی از ساعت 7 به 6:30 صبح تغییر یافت        تقدیر از مسئول فنی آزمایشگاه جناب آقای دکتر مصباح به عنوان پزشک منتخب از طرف جمعیت داوطلبان هلال احمر        مراجعین محترم به اطلاع می رساند شماره تلفن آزمایشگاه از 3224647-0131 به 33324647-013 تغییر یافت.        امروز : ۱۳۹۳ پنج شنبه ۱ آبان

درباره قندها

آزمايش قند خون


چراقند خون را آزمايش مي كنيم؟

براي اينكه بدانيم آيا ميزان قند خون در محدوده طبيعي قرار دارد يا خيراين آزمايش انجام مي شود.

براي تشخيص ، غربالگري يا كنترل ديابت وهمچنين براي تشخيص هيپوگليسمي مي باشد.


نمونه مورد نيازچيست؟

نمونه خون وريدي  كه معمولا از دست گرفته مي شود.


آيا قبل ازنمونه گيري احتياج به آمادگي خاصي است؟

اگر هدف از انجام آزمايش ،غربالگري است توصيه مي شود كه فرد ناشتا بوده و تا 8 ساعت قبل از آزمايش قندخون چيزي نخورده و نياشاميده باشد.براي افراد مبتلا به ديابت معمولاًسطح قند خون درهر دو حالت ناشتا و بعد از غذا كنترل مي گردد.

براي آزمايش تحمل گلوكز، نمونه اول به صورت  ناشتا و نمونه دوم پس از نوشيدن مقدار مشخصي محلول گلوكز، در زمان معين گرفته مي شود.


نتايج آزمايش چه چيزي را مشخص مي كند؟

سطح بالاي قند خون بر بيماري ديابت دلالت دارد اما ساير بيماريها و شرايط خاص مي توانند سبب بالا رفتن سطح قند خون شوند.

اطلاعات زير خلاصه اي از مفهوم نتيجه آزمايش مي باشد. اين نتايج براساس توصيه هاي عملي و باليني انجمن ديابت آمريكا مي باشد.


قند خون ناشتا:

 

از 70تا 99 mg/dl : سطح قند خون نرمال


 

از 100 تا 125 mg/dl : سطح قند خون پيش ديابتي

126 mg/dl و بالاتر ، در بيش از يك نوبت آزمايش ، دلالت بر ديابت دارد.

تست تحمل خوراكي گلوكز OGTT:

(مقادير ارائه شده در مورد افراد غير حامله مي باشد.)

نمونه خون 2 ساعت پس از خوردن gr75 گلوكز خوراكي مورد آزمايش قرار مي گيرد.

قندخون كمتر از mg/dl140  نشان دهنده تست نرمال است.

قندخون به ميزان mg/dl 200-140 نشان دهنده تست تحمل گلوكز مختل (وضعيت پيش ديابت) مي باشد.

قندخون بيش از mg/dl 200 در بيش از يك بار آزمايش نشان دهنده ديابت است.


بررسي ديابت حاملگي (GCT)

يك ساعت پس از مصرف 50 گرم گلوكز خوراكي نمونه خون از رگ گرفته مي شود.

سطح قند خون كمتر از mg/dl 140 نشان دهنده سطح نرمال قند خون است.

(*بعضي منابع مقدار  mg/dl 130 را در اين حالت نرمال مي دانند.)

سطح قند خون mg/dl 140 و بالاتراز آن ، احتياج به تست تحمل گلوكز (OGTT) دارد.


تشخيص ديابت حاملگي (OGTT)(تست تحمل گلوكز در حاملگي):

نمونه خون بعد از نوشيدن gr100 گلوكز خوراكي گرفته مي شود.

مقدار قندخون درحالت ناشتا (قبل از خوردن گلوكز) كمتر از95 ميلي گرم در دسي ليتر  مي باشد.

مقدار قندخون يك ساعت پس ازخوردن گلوكز،كمتر از 180 ميلي گرم در دسي ليتر  مي باشد.

مقدار قندخون دو ساعت بعد ازخوردن گلوكز،كمتر از 155 ميلي گرم در دسي ليتر  مي باشد.

مقدار قندخون سه ساعت بعد از خوردن گلوكز، 140 ميلي گرم در دسي ليتر  مي باشد.


تشخيص:

چنانچه دو مورد يا بيشتر از موارد بالا غير طبيعي باشند نشان دهنده ديابت حاملگي است.


قندها و رژيم غذايي :

به خوبي مي دانيم قندها يا كربوهيدراتها ، كه در بيشتر غذاها يافت مي شوند،نه كاملاً خوبند و نه كاملاً بد.

برخي از آنها براي سلامتي مفيدند.اما  بعضي ديگر در مقادير زياد منجر به افزايش خطر بيماري ديابت و عارضه گرفتگي رگهاي اصلي قلب مي شوند.

در واقع كربوهيدراتهاي جذب شده از نان سفيد،برنج سفيد،شيريني و ساير غذاهاي فراوري شده ، نقش مهمي در افزايش وزن ايفا مي كنند.غلات سبوس دار،ميوه ها،سبزيجات و ديگر منابع سالم كربوهيدراتها،در صورت مصرف مناسب،تاثيرات مفيدي بر بدن انسان دارند.

كربوهيدراتها در طيف گسترده اي از مواد غذايي مانند: نان ، بنشن ، شير، ذرت ، سيب زميني ، كلوچه ها ، اسپاگتي ، نوشابه هاي غير الكلي و ذرت يافت مي شوند. همچنين آنها را در اشكال متفاوتي نيز مي توان ديد.متداولترين و فراوانترين آنها قندها،فيبرهاو نشاسته ها هستند.


در گذشته كربوهيدراتها در دو گروه اصلي طبقه بندي مي شدند:

1-كربوهيدراتهاي ساده مثل قند ميوه(فروكتوز) ،قند حاصل از ذرت يا انگور(دكستروز يا گلوكز) و قند معمولي (ساكارز)  

2-كربوهيدراتهاي مركب كه از تركيب 2 يا 3 قند ساده بدست مي آيند.كربوهيدراتهاي تركيبي به عنوان سالم ترين مواد غذايي تصور مي شدند.در حاليكه سابقاً كربوهيدراتهاي ساده ، چندان مطلوب تلقي نمي شدند.

اما امروزه مي دانيم كه داستان به اين سادگي ها نيست.عملكرد دستگاه گوارش بر روي تمام كربوهيدراتها كم و بيش مشابه است.يعني در ابتدا آنها را به مولكولهاي قند ساده تبديل مي كند.اين ذرات به آساني در جريان خون جابجا مي شوند.علاوه بر اين سيستم مذكور قادر به تبديل اكثر كر بوهيدراتهاي قابل جذب به گلوكز (معروف به قند خون) مي باشد، زيرا سلولها براي بقا از اين ماده به عنوان منبع انرژي استفاده مي كنند.


كربوهيدراتها و شاخص گليسميك:

طبقه بندي كربوهيدراتها به صورت ساده و مركب،در واقع يك طبقه بندي شيميايي است.اما در باب اتفاقهايي كه براي كربوهيدراتها در داخل بدن مي افتد،اين تقسيم بندي مفيد نيست.مثلاً نشاسته موجود در نان سفيد و يا سيب زميني سرخ كرده به عنوان يك كربوهيدرات مركب به شمار مي آيد.با اين همه بدن به سرعت اين نشاسته را به گلوكز خالص تبديل مي كند.

فروكتوز(قند ميوه) يك كربوهيدرات ساده است اما تأثير بسيار كمي بر قند خون دارد.يك شاخص جديد با نام شاخص گليسميك ،ابداع شده كه براين اساس است كه قندها با چه سرعت و شدتي گلوكز خون را افزايش مي باشد.غذاهاي با شاخص گليسميك بالا مانند نان سفيد،منجر به افزايش سريع قند خون مي شوند و غذاهاي با شاخص گليسميك پايين مانند جوي دو سر كه به تدريج جذب مي شوند، باعث تغييرات جزئي در قند خون مي شوند.


فاكتورهايي كه برروي شاخص گليسميك تاثير مي گذارند عبارتند از:

1- فراوري(نحوه آماده سازي): غلات خرد و تصفيه شده در مقايسه با غلات دست نخورده ، از شاخص گليسميك بالاتري برخوردارند.

2-نوع نشاسته:نشاسته به اشكال مختلف ديده مي شود.برخي از آنها در مقايسه با سايرين ، به راحتي به مولكولهاي قند تبديل مي شوند.به عنوان مثال نشاسته موجود در سيب زميني به راحتي جذب و وارد جريان خون مي شود.

3-محتواي فيبري:قند موجود در فيبرها به خوبي در بدن شكسته نمي شود.هر چه محتواي فيبري غذا بيشتر باشد،قند آن ، غير قابل هضم تر است ، در نتيجه سطح گلوكز خون را كمتر بالا مي برد.

4-رسيده بودن : سبزيجات و ميوه هاي رسيده در مقايسه با ميوه هاي كال قند خون را بالاتر مي برند،لذا شاخص گليسميك بالاتري دارند.

5-محتواي اسيدي و چربي:

هرچه محتواي چربي يا اسيدي غذا بيشتر باشد،جذب گلوكز آن در خون كمتر صورت مي گيرد.

6-شكل فيزيكي:هرچه غلات ريزترو خرد شده تر باشند،سريعتر جذب مي شوند و شاخص گليسميك بالاتري دارند.

غذاهاي داراي شاخص گليسميك بالا كه سبب افزايش سريع قند خون مي شوند،احتمال بروز ديابت ،بيماريهاي قلبي و اضافه وزن رابيشتر مي كنند.غذاهاي داراي شاخص گلسميك پايين،امكان كنترل ديابت نوع دوم و كاهش وزن را بهتر فراهم مي كنند.البته در برخي از محققين با اين تأثيرات اندكس گليسميك بر وزن يا سلامتي چندان موافق نيستند.ولي به هر حال همگي در اين مطلب كه غذاهاي با شاخص گليسميك پايين مثل ميوه ها و سبزيجات و غلات سبوس نگرفته براي سلامتي بدن مفيدند،توافق نظر دارند.

يكي از مهمترين فاكتورهاي  تعيين كننده شاخص گليسميك مواد غذايي،نحوه فرآوري غذاهاست.آسياب و خرد كردن،پوسته خارجي سرشار از فيبرو همين طور بخشهايي از مواد ويتاميني و معدني  را از بين مي برد و بيشتر نشاسته بر جاي مي گذارد.

نكته اي را كه ازروي شاخص گليسميك نمي توان تفسير كرد اين است كه هر غذا چقدر كربوهيدرات قابل هضم به بدن مي دهد.به عنوان مثال هندوانه نمونه اي از مواد غذايي با شاخص گليسميك بالامي باشد.ولي يك قاچ از هندوانه به اندازه اي كه معمولاً خورده مي شود كربوهيدرات زيادي ندارد. به همين دليل محققان علاوه بر شاخص گليسميك ،فاكتور ميزان قند هر ماده را هم محاسبه مي كنند و از اين دو ، شاخص جديدي به نام بار گليسميك بدست مي آورند.

بار گليسميك يك ماده غذايي با ضرب كردن شاخص گليسميك در ميزان محتواي كربوهيدراتهاي موجود در آن بدست مي آيد.

نمي توان تنها با استفاده از شاخص گليسميك  به انتخاب نوع غذا پرداخت ، اما مي توان از آن به عنوان يك راهنماي كلي استفاده كرد.بهتر است جاي غلات فرآوري شده، قند و شكر و امثال آن ها را با غلات سبوس دار عوض كرده و از سيب زميني تنها گاهي اوقات استفاده نمود، چون شاخص گليسميك بالائي دارد.


استفاده از كر بوهيدراتهاي مطلوب:

براي سلامتي بهتر است ، نان و برنج فرآوري نشده ، سبوس دار و دانه هايي مثل جوي دو سر سبوس دار و بلغور استفاده كرد.


قندهاي افزودني چيست؟

قندهاي افزودني قندها و شربت هايي هستندكه به غذاها و يا نوشيدني ها درحين تهيه ، اضافه مي شود.

قندهاي طبيعي مثل قند شير(لاكتوز) يا قند ميوه (فروكتوز) جزء گروه قندهاي افزودني محسوب نمي شوند.

قندهاي افزودني (شيرين كننده هاي افزودني) مي توانند قندهاي معمولي (مثل قند-شكر-عسل) يا شيرين كننده هاي صناعي باشند.

معمولاً روزانه، غير از كالري هاي لازم براي تامين نيازهاي تغذيه اي،مقداري كالري اضافه دريافت مي كنيم كه اين كالري ها وقتي در حد مناسب باشند سبب افزايش وزن نمي شوند. توصيه انجمن قلب آمريكا اين است كه حداكثر نيمي از اين كالري هاي اضافه مي تواند از اين قندهاي افزودني تامين شود. براي اكثر زنان اين ميزان بيشتر از 100 كالري و براي مردان بيشتر از 150 كالري در  روز نمي باشد.(يا روزانه حدود 6 قاشق چايخوري براي زنان و 9 قاشق چايخوري براي مردان )

نقش اصلي قندها در بدن تامين كالري است. براي دريافت مواد مغذي مورد نياز از رژيمي استفاده كنيد كه سرشار از ميوه ،سبزيجات،غلات سبوس دار،گوشت بدون چربي،ماهي،گوشت طيور و محصولات لبني كم چرب يا بدون چربي باشد.

به طور معمول غذاهايي كه قند افزودني زيادي دارند مواد مغذي مورد نياز بدن را تامين نمي كنند و فقط كالري اضافه مي كنند.


چگالي انرژي چيست؟چگونه قندهاي افزودني آن را تحت تأثير قرار مي دهد؟

چگالي انرژي به ميزان كالري (مقدار انرژي) در هر وعده غذايي اشاره دارد ، چون قندها كالري دارند(يك قاشق چايخوري شكر سفيد حدوداً 16 كالري) هرچه قند غذا بيشتر باشد كالري يا انرژي آن بيشتر خواهد شد.

چگالي مواد مغذي به مقدار ماده مغذي در هر وعده غذايي اشاره دارد.

(بدن براي فعاليت سالم به مواد مغذي احتياج دارد براي مثال كربوهيدراتها،پروتيئن ها،چربي ها،مواد معدني و ويتامين ها)

غذاهايي كه داراي مواد مغذي متنوع مي باشند براي بدن شما مفيد هستند.

غذاي ايده آل غذايي است كه چگالي انرژي(كالري)آن كم و چگالي مواد مغذي آن زياد باشد.

غذاهايي كه فاقد مواد مغذي هستند اغلب به عنوان كالري محض خوانده مي شود.

چون قندهاي افزودني داراي  كالري بوده و مواد مغذي ندارند ، به عنوان مواد پر انرژي ولي ناچيز از نظر مواد مغذي محسوب مي شوند.

به منظور بهبود كلي كيفيت رژيم غذايي انجمن قلب آمريكا(AHA) به مردم پيشنهاد مي كند كه مواد مغذي و كم كالري مصرف كنند.


چرا قندها به غذاها اضافه مي شوند؟

غالباً قندها درطي فرايند توليد به غذاها اضافه مي شوند تا سبب بهبود مزه بعضي غذاها شوند.


چه غذاها و چه نوشيدني هايي به عنوان منابع اصلي قندهاي افزودني در رژيم غذايي محسوب مي شوند؟

نوشيدني هاي معمولي بدون الكل ،قند، آبنبات،كيك،كلوچه،چاي،آبميوه،دسرهاي لبني و محصولات شير(بستني،ماست شيرين،شير شيرين) و ساير غلات.


آيا همه قندها مضر هستند؟

نه،اما قندها به غذا كالري اضافه مي كنند و خالي از مواد مغذي هستند.

اضافه كردن مقدار كمي قند به پاره اي از مواد مغذي جهت بهبود مزه آنها بخصوص براي كودكان استفاده مطلوبي دارد.


اختلاف بين قندهاي افزودني و قند هاي طبيعي چيست؟

قندهاي افزودني شامل هر قند يا شيرين كننده پر انرژي است كه در فرايند توليد به غذا اضافه مي شود.

قندهاي طبيعي قندهايي هستند كه به طور طبيعي در غذاها وجود دارند مانند ميوه ها (فروكتوز) شير(لاكتوز).


چرا كالري مايع و كالري جامد با هم متفاوت هستند؟

دربعضي مطالعات اشاره مي شودكه نوشيدن زياد كالري مايع بيشتر از خوردن كالري جامد سبب اضافه وزن مي شود.

اين نشان مي دهد كه خوردن كالري مايع به اندازه مصرف كالري جامد دلپذير نيست.لذا افراد براي جبران مقدار بيشتري كالري مايع مي نوشند.

در نتيجه، كاهش مصرف كالري مايع نسبت به كم كردن كالري جامد نقش موثرتري در پايين آوردن وزن دارد.

افراد بايد كالري دريافتي روزانه خود را به دقت تحت كنترل داشته باشند و در عين حال با مصرف آب به جاي كالري هاي مايع از كم آبي بدن جلوگيري كنند.




نسخه چاپی Acrobat Reader دانلود نرم افزار
center for disease control and prevention
سازمان جهاني بهداشت
انجمن آسيب شناسي ايران
نام :  
آدرس ایمیل:  
نظر شما در مورد وب سايت آزمايشگاه رازي چيست؟



© 2009 copyright all right reservd
Powered by : Mahyanet.com